Voor ik aan de lessen theorie van de kunsten begon dacht ik dat ik een hekel had aan moderne kunst. Ik dacht dat ik meer van de klassieke kunst hield. Dat moderne kunst geen verhaal had. Ik hield van Olieverf schilderijen en van stillevens. Van Rococo en van de romantische kunst. Het ging er om dat het realistisch was. Herkenbaar en vaak met een verhaal en vol symboliek. Nu ik veel gelezen heb in de volkskrant en veel heb gezien op televisie en mijn bezoek aan verschillende musea denk ik daar totaal anders over. Ik houd nog steeds van de klassieke kunst maar ik vind moderne kunst geen aanstellerij meer zoals ik dat eerst zag. Van abstracte kunst heb ik nog steeds geen kaas gegeten maar de vorm kan ik wel beter waarderen. Moderne kunst is niet altijd abstract. Ik houd van interactieve kunst maar natuurlijk heb ik wel een mening over het werk en kan ik het wel of niet goed vinden.
In de herfstvakantie heb ik een het museum of modern arts in Bremen bezochten (weserburg) daar heb ik verschillende stellages gezien die ik bijvoorbeeld helemaal niet mooi vond. Deze trommels trommelde als je door een sensor liep maar reageerde niet echt op je. Het trommelde ook maar een melodietje. Wel liet het je schrikken omdat het gebouw erg galmde. Ik snap ook niet zo goed wat de kunstenares er mee wilde. En als het gewoon een ding was dan vond ik het saai.
Maar een paar maanden geleden bezocht ik in Amersfoort de tentoonstelling “Alice in wonderland tru the looking glass” en daar was een interactief werk wat wel erg goed was. Het was een soort van struisvogel maar dan machinaal en die reageerde wel precies op wat je deed. Dat leek zo natuurlijk dat je echt dacht dat het een levend en denkend wezen was. Voor het geval u deze tentoonstelling niet heeft kunnen bezoeken. Het werk is gemaakt door Tim Lewis wanner u online op die naam zoekt vind je het meteen. Er is ook video materiaal te vinden van dit werk.
Ook was er nog een ander 2 tal werken te vinden die ik erg indrukwekkend vond. Het gaat hier om 2 beelden van was. Zij stellen fantasie wezens voor maar ze lijken echt heel erg. Ik heb een fascinatie voor popen en fantasie wezens en ik hoop voor mijn dood wezens te kunnen maken die ook deze manier van echtheid hebben. Ze zijn beide waarschijnlijk levensgroot en gemaakt door Patricia Piccinini uit Australië.
Daar aansluitent wil ik het graag hebben over een Russische kunstenaar Ladislas Starewitch. In close-up was een mooie docu te zien van deze geweldige man. De Documentaire heb ik nu al 3x gezien maar het vermoeid nooit.
Anna wenzel is ook een bijzondere kunstenaar die ik ontdekt heb bij Kunst-uur. Haar serie keramiek wat “reqium of heroism” heet vind ik prachtig. Als ik bloemen krijg voor een speciale gelegenheid dan zet ik ze in een vaas. Na een tijdje verliezen ze hun kleur en worden ze slap als door regen verweerd. Alsof de kleuren opgezet zijn uit aquarel maar langzaam verwazen door regen. Deze vorm van stervende bloemen vind ik even prachtig als de dag dat ik ze in de vaas zette en ze nog in volle gloerie waren. Ik vind het ook prachtig dat ze keramiek gebruikt het sluit goed aan bij het doel wat ze voor ogen heeft. “Bright solitude” gaat ook over vergaande roem. Vergaan is een thema wat je veel in haar werk terugvind.
Voor dat ik ingedeeld was in Eindhoven voor de museum bezoeken kende ik het van Abben museum al. Ik ben een aantal keer afgegaan op speciale dagen in het van Abben. Een keer voor een workshop van Piet Parra en een keer voor een tentoonstelling over anime en de overproductie van die karakters. Als ik toch al aanwezig was in het museum kon ik ook de rest van het museum bekijken. Ik vond het altijd een afstandelijk museum. Koud en wit te elitair ook een beetje. Maar ze hebben hele leuke experimenten die buiten de veilige paden gaan van een museum zoals de museum nacht die ik met mijn groep heb moge bezoeken. Hier hebben we deze tekst over geschreven:
Het van Abben Museum bracht prachtige concepten die onze horizon enorm verbrede in de ruimste wijdte van het woord en daarmee een nieuw licht hebben geworpen op onze wereld visie zowel met betrekking tot onszelf als wel op de toestand van de hedendaagse beeldende kunst. De Belgische kunstenaar Denmark stelde de vraag en stelde de vraag goed: Wat is kennis en wat is ballast?
Alles verzamelen, ordenen, stapelen, versnijden, persen, kleven, inbinden, vouwen, vastschroeven, vlakschuren, verpulveren, verbranden en invriezen. Je moet wat als de voorstelling is afgelast. Want laat duidelijk zijn dat de ontwikkeling het constateren meer dan waard is. Los van wat we er mee doen. Belangrijk is het de details te isoleren en ze los te maken van andere details om nieuwe wegen in te slaan om de illusie te doorbreken. Ontrafel de smeltkroes van informatie en kom met die psychoanalyse. Duik in het leven van alle dag en in dagboeken van nieuwe helden. Kijk naar foto’s en naar films en doe dit door nieuwe ogen, trek conclusies en kras het op een muur of in het openbare toilet. Destructieve associaties in een imaginair museum. Dit is kunst ten top. Leg de verbanden in de context die jij zoekt. Alles is goed. Alles heeft een plek. Ayaan Hirsi Ali op een meer abstract niveau doch visueel herkenbaar in een regenton of in de afvalbak. Vuilnismannen aan het einde van de dag. Bijna uit de losse pols dat moet worden gezegd. Palestina, Koude Oorlog en Irak. Moderne reproductietechno-logieën en moderne kunst. Alles is goed dat goed begint en geen einde heeft. Hitler dacht er anders over maar wat zou het? Alles is goed. Alles is goed. De ogen geopend. Als het maar geen einde heeft. Van Abben Museum bedankt! Alles is goed sinds ons bezoek want toen…
Toen was er licht.
Ik er daar erg van kunnen genieten en ik denk dat het een museum gewoon iets meer voor gevorderde is. Dat ik moet blijven gaan om te leren en dat ik telkens weer meer zal gaan begrijpen van de werken die daar tentoon worden gesteld. Er zit altijd en werk tussen wat je echt iets doet. Het design museum is echter wel interessanter voor iemand die als grafische vormgever is opgeleid. Ik was echt onder de indruk van de “Tomaten lamp” en ik zal het museum zeker nog een keer bezoeken.
Conclusie
Moderne kunst is goed voor de hersens en conceptueel maar niet iets wat je zomaar begrijpt. Je bent geen kunstkenner binnen twee maanden want er is te veel om te zien en te ontdekken maar wel een kunst geïnteresseerde. Als je de media in de gaten houd ontdek je waar er tentoonstellingen zijn die interessant zijn om te zien en leer je telkens nieuwe kunstenaars kennen.
