woensdag 20 april 2011

Onderzoek naar beelden en natuur

(word aan gewerkt :)

Wat is natuur?

Volgens wikipedia:

Natuur (filosofie)

het wezen van een substantie, of het Zijn.
Karakter (aard),
-essentie - de combinatie van innerlijke eigenschappen.
Natuur (kosmos)
De inhoud en werking van de kosmos, zoals die bestudeerd en beschreven wordt door de natuurwetenschappen.
Wildernis (natuur)
de oorspronkelijke, onaangeroerde verschijningsvorm van alles wat zich op, in en
rond de Aarde bevindt. Datgene wat de mens als natuur (wildernis) ziet, ook al is het door hemzelf als zodanig ingericht.

Dat is wat wikipedia er van zegt. Maar wat is natuur voor mij? Natuur is mijn geloof. Ik heb een natuur religie. Ik geloof in de natuur als grootste wat er is. Voor mij is het te goddelijke. Ik geloof in de man en in de vrouw in alles.

Ik wil hier graag een citaat plaatsen van een Engelse schrijfster. Ik heb het zelf vertaald dus het is een beetje beholpen. Het gaat hier over de "god" die wij vereren.

"Hij is de levensschok, de aan stichter van iets nieuws die onze vaste
overtuiging overhoop haalt en zegt: 'Laten we iets anders proberen.'
Hij is de tijl Uilenspiegel en tovenaar. Hij is de Profeterende stem
van een eik. Het leven kan in de aanwezigheid van de god niet
vastgeroest raken, want dat staat hij niet toe. Hij is de ademtocht
vol begeerte. En hij is ook de paradox. Meedogenloos veranderingen in
gang brengend en van ons eisend dat we risico's nemen, is hij ook de
beschermer die de hulpeloze verdedigt. Voor gebrek aan moed heeft hij
geen respect hoewel hij begrip heeft voor angst, en verstandige
voorzichtigheid goedkeurt. Maar hij zegt altijd: 'laten we eens een
anders stapje in de dans proberen, een nieuw beeld, een andere manier
van leven. Vooruit, kom in beweging! Ik kan de droom op onverwachtse
manier in werkelijkheid veranderen in werkelijkheid. Luister, ik heb
ook een droom. Een droom overeen avontuur. Want ik ben het landschap
in de verte. Ik ben de lange reis. Onderweg zullen we alles zien en
doen waar je ooit van hebt gefantaseerd maar je moet wel durven."

Het geloof word vaak verbeeld en vertaald door de levensboom. Een beeld wat veel mensen wel kennen. Ik zie het beeld niet als letterlijk maar meer een beeldende vertaling van het idee en het gevoel.

De levensboom verbind de drie werelden met elkaar. De takken rijken tot in de hemel. zijn slam staat op de wereld waar wij in leven. En zijn voeten staan in de grond. diep geworteld in de onderwereld.

Verdere inspiraties uit de natuur. Onderzoek beelden en kunstenaars die werken met het thema natuur.












Dark Crystal door Brian Froud








The Dark Crystal is een fantasyfilm uit 1982 geregisseerd door Jim Henson en Frank Oz. Zoals veel andere werken van Jim Henson is de film geheel gemaakt met Muppets, maar de personages uit de Muppet Show waarmee Henson beroemd is geworden komen in de film niet voor. Het ontwerp van de poppen kwam ter verantwoording van Brian Froud. De film is geproduceerd door ITC Entertainment, het Britse bedrijf dat ook de Muppet Show produceerde.

Brian Froud

Brian Froud (Winchester, 1947) is een Engels fantasy-illustrator. Hij werkt en woont in Devon met zijn vrouw, Wendy Froud, tevens fantasy kunstenares. De landschappen in zijn schilderijen zijn vaak geïnspireerd door Dartmoor, een nationaal park in Devon.

Frouds werk is gebruikt ter inspiratie voor films als The Dark Crystal en Labyrinth (beide in samenwerking met Jim Henson's Creature Shop). Hij werkte samen met Terry Jones, een scenarioschrijver voor Labyrinth, aan The Goblins of the Labyrinth (1986) (opnieuw uitgegeven in verkorte vorm onder de naam The Goblin Companion: A Field Guide to Goblins in 1996), en vervolgens aan een aantal niet Labyrinth gerelateerde boeken over feeën en kobolden zoals de "Lady Cottington" series.


Fantasia 2000

Toen ik van de opdracht hoorde dacht ik meteen aan dit filmpje. Dit filmpje is een ongeveer 9 min durend verhaal. Het gaat om de wisselingen van de seizoenen. Het beschrijft de kracht die soms bruut en hard is maar ook de lichtheid en de pracht van het voorjaar. De wisseling tussen de muziek en het beeld is perfect. Het is een prachtig geheel wat mij als kind al erg aansprak.

Het verhaal begint als door de douwige morgenlicht een jong hert verschijnt.

Het hert ontmoet het hoofdpersonage. Het personage is een soort fee. haar lichaam bestaat uit water.

Na het ontwaken verandert het personage van gedaante en wordt groen. Ze moet op dit moment het voorjaar voorstellen.

Het voorjaar strooit met bloemen en groene bladeren en na lange winter verandert ze het land van grijs en bar naar vrolijk en fris.


Het voorjaar vliegt over een berg die een vulkaan blijkt te zijn. Haar kracht werkt niet op de flanken van de berg dus ze besluit de krater van dicht bij te bekijken. Na een schrik moment ontmoet je de gruwelijke kant van de natuur. Het alles verwoestende.

Het filmpje laat nog meer kernen van de natuur zien. Het geeft een poëtische kijk op de natuur en haar vele kanten.

Verder naar het volgende filmpje:


Nadat je dit hebt gezien hoop ik dat je met open mond na zit te gapen. Het filmpje heb ik voor het eerst gezien bij winter gasten. Antony van "Antony and the Johnsons" was hier te gast. Hij is een transgender. Dat wil zeggen dat hij geen man en geen vrouw is. Hij lied dit zien omdat slakken ook geen duidelijk geslacht hebben.

Als eerste trekken de slakken een spoor dat sterk ruikt. De slakken in de omgeving merken dat de betereffende slag klaar is om te paren. Als er nog een slak is die ook wil paren volgt hij de eerste slak. Bij de ontmoeting likken en sabbelen ze elkaar.

Daarna gaan ze om elkaar heen cirkelen en trekken ze omhoog de boom in. De slijmerige lichamen schuimen over elkaar heen.

Met het slijm maken ze een soort lint waaraan ze cirkelent zichzelf van de tak laten zakken.

Het geslachtsorgaan die bij beide slakken eender is zit achter hun kop. Ter hoogte van hun oor. het is een soort wit/blauwige bijna lichtgevend lichaamsdeel. ook deze twee verstrengelen met elkaar.

Uit het einde van de twee geslachtsdelen ontstaat een soort roosachtige/bloemige vorm. Na een tijdje verstrengeld te hebben gehangen laten ze elkaar los en vallen in de bladeren. Ieder gaat weer zijn eigen weg.




Beatrix potter

Beatrix Potter (Londen, 28 juli 1866 – Sawrey, 22 december 1943) was een Engels schrijfster en illustratrice van kinderboeken. Ze is wereldberoemd geworden met haar verhaaltjes over Peter Rabbit en zijn familie. Ze werd in 1866 in Londen geboren, in een welgesteld gezin. Ze ging in haar jeugdjaren niet naar school maar kreeg thuis in Londen les van gouvernantes. Ze kwam dus niet veel in aanraking met andere kinderen.

In haar jeugd kwam Beatrix Potter wel veel in aanraking met dieren. Ook in de zomer, als haar vader een landhuis huurde, eerst in Schotland en later in het Lake District, kwam Beatrix veel in aanraking met dieren en met de natuur. Haar carrière als schrijfster en tekenares van kinderverhalen begon in 1902. Haar eerste verhaal was Het verhaal van Pieter Konijn. Dit verhaal werd uitgegeven door Frederick Warne. In 1905 vroeg Beatrix' redacteur, Norman Warne, haar ten huwelijk. Hij werd echter ziek en stierf slechts een paar weken later.


Datzelfde jaar kocht Beatrix een boerderij in Sawrey in het Lake District met de naam Hill Top. Daar bracht ze zoveel mogelijk tijd door, hoewel ze nog bij haar ouders woonde. De boerderij en het landelijke gebied eromheen begonnen in haar verhalen een rol te spelen en vele illustraties laten plekken aan Lake District zien die tot op de dag van vandaag onveranderd zijn gebleven.
In 1913 trouwde zij met William Heelis, een plaatselijke advocaat, en ging permanent in Sawrey wonen. Nu kregen schrijven en schilderen een tweede plaats naast het boerenbedrijf en de schapenfokkerij. Met een erfenis van haar ouders en uit de royalty's van haar boeken kon ze stukken land aankopen om deze als beschermd natuurgebied te kunnen behouden. Toen ze in 1943 stierf, liet ze de staat meer dan 1600 hectare natuur en vijftien landerijen na aan de National Trust.






Losse beelden:

zaterdag 2 april 2011

Reflectie zelf kunst maken en kijken bij de andere faculteiten

De opdracht van de interfacultiet bij het onderwerp kunst maken was:
- Maak een zelfportret
- Denk aan "wat is echt en wat is onecht"

Om tot dit "vrije" werk te komen hadden we een aantal voor opdrachtjes om uit te vinden welke kant we op wilde.

De eerste was:
Zoek 25 foto's uit van jezelf en experimenteer er op los. Materiaal was vrij.

Voorbeeld van een van mijn testjes:

Dit was mijn werk wat ik heb gepresenteerd tijdens een soort van expositie. De rest van de faculteiten van de lerarenopleidingen (dans,toneel) mochten dit bekijken en gaven feedback. Het concept is dat ik half natuur ben en half mens. daarom lig ik naakt half in de grond en half boven de grond.






De voet was nog niet klaar maar ik heb hem toch maar gepresenteerd

Om een beter idee te krijgen over hoe het werk gepresenteerd werd heb ik hier een filmpje van mijn werk. Nu ik er op terug kijk vind ik dat ik alles in het mos had moeten leggen. Ik vind echter wel dat het ondanks het fijt dat er erg weinig tijd was dat ik veel werk heb kunnen verzetten. Ook vind ik dat het echt een werk is wat echt van mij is. Ik had het wel graag nog geschilderd.


Naast ons gedeelte was het ook de taak van de andere faculteiten om ook hun deel van het project te laten zien. We moesten ons door hun laten inspireren en ons werk te laten beïnvloeden door wat we van hen zagen. Deze 2 toneel stukken hebben me het meest gedaan en wil ik dan ook graag met jullie delen. De eerste is van deze 2 leuke meiden. Ik heb erg gelachen. Lekker gek :P



Deze jongens deden het ook erg leuk. Ik heb heel erg om hun moeten lachen. De eerste keer krijg ik letterlijk de slappe lach. Toen kon ik onmogelijk filmen. De 2e keer was de tijd eigenlijk al om. Iedereen ging al terug naar het lokaal maar ik kreeg ze zo ver dat ze het nog een keer speciaal voor mij deden zodat ik het kon filmen. Omdat ik het niet voor elkaar kreeg mijn lach in te hoeden trilt het beeld soms een beetje en hoor je mij lachen. Natuurlijk zet ik het dan ook meteen op mijn blog.



Ondanks dat deze 2 stukjes me raakte ben ik vooral geïnspireerd door de dans. Ik heb vroeger ook veel gedanst. Door de interfaculteit ben ik weer meer voor dans gaan voelen en ik mis het ook een beetje. Het is dat de opleiding veel tijd vraagt anders was ik er zeker weer aan begonnen. Het eerste stukje wat we zagen heeft me veel gedaan. Ik houd van het klassieke ballet. De gratie en de elegantie wat het heeft. Het lichte en het dromerige maar vooral vrouwelijke trekt mij wel. De eerste keer dat het voor ons gepresenteerd was het ik helaas niet kunnen filmen. Maar na de aanpassing heb ik haar gelukkig alsnog kunnen filmen. Ze maakt goed gebruik van de locatie door eerst het moderne gedeelte van haar dans op de rand te dansen. Doordat we maar gedeeltes van haar lichaam zien vind ik dat het beeld goed past bij de stijl die ze danst. Later danst ze op de trap wat weer mooi past bij het klassieke gedeelte van haar dans. Het licht op de locatie werkt ook goed mee ook al kan je dat op mijn filmpje niet goed zien.


Samen kijken naar een dans in het trapgat